Het gevoel van Organon

Blogs

26-01-2011  List en bedrog

Ooit was ik eindredacteur in medialand. Een opmerkelijke wereld. Door veel informatie weet je veel meer dan de gemiddelde burger. De kunst was om die informatie te selecteren, te beoordelen, te wegen en op de juiste manier te communiceren. Dat klinkt eenvoudig, maar is het niet.

Het begint al bij het selecteren. Welke informatie geef je wel door en welke niet. Het is immers onmogelijk om alles te vertellen wat er gebeurt. Als je een selectie hebt gemaakt, moet je beoordelen wat je aan informatie hebt en moet wegen of daar nog extra informatie bij nodig is of dat het zogenaamde 'hoor en wederhoor' moet toepassen. Als je dat allemaal denkt gedaan te hebben, dan moet je ook nog bekijken hoe je het gaat communiceren. Wordt het alleen een artikeltje in de krant/ internet, of wordt het een item op tv of toch maar radio.

Als je dit proces telkens blijft volgen, kom je in de knoei. Dus met regelmaat werd en wordt van dit proces afgeweken, vaak noodgedwongen. De ontvanger van een boodschap krijgt dan vaak niet het gehele verhaal of zelfs het onjuiste verhaal. Met regelmaat werd (en wordt) het 'nieuws' gebracht om een discussie los te maken, waardoor nieuw 'nieuws' ontstaat. Listig en soms zelfs met bedrog. Ik heb het dan nog niet eens over de media zelfs, want wie daar in gaat wroeten, zal met regelmaat geconfronteerd worden met de 'firma list en bedrog'.

Dat dit niet alleen van toepassing is op de media, maar ook op de politiek, zal niemand verbazen. Maar niet alleen daar, ook in het bedrijfsleven en zelfs in de hele maatschappij heerst dit. Ze zeggen wel eens tegen mij "steek je kop niet boven het maaiveld, ze hakken hem er gewoon af". Dat is toch triest dat als je voor je mening wilt uitkomen, dat dit niet mag.

Als gewone burger wordt je overspoeld door informatie. Wie dat alles absorbeert, zal amper tijd hebben om te beseffen wat hij of zij hoort. En in deze jachtige tijd wordt inderdaad geen tijd genomen. Wat vandaag 'hot' is, is morgen alweer vergeten.

Op 8 juli 2010 kondigde MSD aan dat er 2175 mensen moesten worden ontslagen bij (het voormalige) Organon. Nog geen week later stonden 1200 medewerkers voor de Tweede Kamer om aandacht te vragen voor deze zaak, die ook een grote impact zou hebben op de farmaceutische kennis economie in Nederland. Media hadden volop belangstelling en dat bleef wel een tijdje. Enigszins 'verrast' werd uiteindelijk een overeenkomst met de Ondernemingsraad (OR), vakbonden en Raad van Commissarissen (RvC) gesloten om achter gesloten deuren te zoeken naar een alternatieve oplossing. Achter gesloten deuren, want het gaat wel om bedrijfsbelangen en die mogen niet zo op straat komen te liggen. Een pracht excuus om over de rug van bijna 4500 medewerkers te praten, zonder dat die medewerkers enige inspraak hebben. Een totaal ondemocratisch en ondoorzichtig proces, maar ja zo werkt dat blijkbaar in een bedrijf.

En het werkt. De media verloor de aandacht en het bedrijf zet gewoon in stilte door wat ze van plan was, alleen wat trager. Nog niet zo lang geleden werkten er ongeveer 5000 mensen bij Organon in Oss. In de tijd van Organon werd dit al afgebouwd, Schering Plough schrapte al ruim 600 banen en de afgelopen tijd zijn er nog eens ongeveer 300 banen verdwenen. Nu werken er dus nog minder dan 4200 mensen. Daar mogen er nog eens 375 van vertrekken bij productie. Als ook research straks wordt op gedoekt, verdwijnen er nog eens 1000 banen. Wel geteld dus bijna een halvering van het bedrijf. Niemand die op dit moment zegt: "kan dit nu zomaar". Met verbazing zie ik hoe het personeel dit allemaal lijdzaam laat begaan. Ze wachten gewoon af wat er achter die gesloten deuren vandaan komt.

Doordat MSD (door sommigen al Makelaar in Slopen en Doorverkopen genoemd) zorgvuldig keuze heeft gemaakt in welke informatie ze wel en niet heeft doorgegeven, stuurt ze het proces op gedegen wijze. Als Wikileaks hier in zou duiken (en dat geldt niet alleen voor MSD) ben ik benieuwd wat er boven komt. Ik ben al wel in Wikileaks gedoken en wat ja dan leest, is op zijn minst gezegd schokkend, als het gaat om de farmaceutische industrie.

Er zijn bij mij tal van vragen. Ik zal ze binnenkort stellen. Het probleem is dat het personeel bijna geen informatie krijgt en dus geen oordeel kan vellen over wat er gaande is. We moeten vertrouwen op diegene die ons vertegenwoordigen. Die mogen ook niets zeggen en dat doen ze dan ook niet. Monddood maken in het bedrijfsbelang. Dat er nu honderden, duizenden mensen in grote onzekerheid rondlopen, chagrijnig worden of eieren voor hun geld kiezen, dat lijkt niet ter zake te doen. Het gaat niet om mensen, die zijn alleen maar pionnen in het spel. Althans als ik Obama moet geloven: "het is weer tijd voor een Spoetnik moment" refererend dat de Russen al in de ruimte waren terwijl de VS nog niet eens een organisatie had die dit zou kunnen bewerkstelligen en toen werd in razend tempo de 'competitie' ingezet om de Russen bij te benen. Ook nu ziet de VS zich weer voorbijgelopen door velen landen en opnieuw moet de competitie worden aangegaan. "innovatie zorgt voor meer banen" zegt Obama. Ik zeg "eerst zien, dan geloven". Woorden zijn namelijk mooi, maar leiden ook heel gemakkelijk tot list en bedrog. We nemen alleen niet de tijd om ons dat te realiseren.



N.B. Sommigen vinden dat ik mij negatief uitlaat over de gang van zaken. Ik kan me dat wel voorstellen, maar het is vooral als kritisch bedoeld. De positieve kanten, want die zijn er wel degelijk, worden door het bedrijf al belicht en dat hoef ik niet te herhalen. Ik ben alleen op zoek naar nut en noodzaak. Het beeld dat het bedrijf ons nu voorschotelt is vooral ingegeven door competitief gedrag en niet door 'uitgaan van je eigen kracht en kennis'. In een competitieve omgeving wordt nog wel eens vergeten waar het nu eigenlijk om gaat. Als je een betrouwbare partner wilt zijn die kwalitatief goede producten aflevert, hoef je nog niet de beste te zijn. Of zoals een collega van me zei: "Als ik van de arts een medicijn krijg, ga ik me niet afvragen of die van de beste medicijnproducent komt, ik wil alleen dat het me op en goede manier helpt bij het genezen".


bron:  Het gevoel van Organon | Auteur: Alfred Heeroma
Dit bericht is 1891 maal bekeken


Nog in te vullen