Het gevoel van Organon

Blogs

29-01-2011  Veranderen

In zijn campagne om president van de VS te worden riep Obama om change, verandering. Hij riep het zo vaak, dat het woordje belangrijker werd dan de daadwerkelijke inhoud. De vraag is ‘waarom wil je veranderen?’. Ik kan 2 redenen verzinnen:
1. je bent niet blij met de huidige situatie
2. je wilt verbetering

Die gaan eigenlijk hand in hand. Een zin die ik las heeft het eigenlijk in zich: 'toen de mens zich ging ontwikkelen eindigde de steentijd, niet omdat de stenen op waren'. Als ik nu bekijk terug kijk naar Organon, wat kan ik dan concluderen.

Jaren lang was Organon een onderdeel van AKZO. Organon was een bedrijf dat jaren lang goed bijdroeg aan de omzet en winst van AKZO. Je zou dus denken dat er niets aan de hand was. Totdat AKZO besloot dat farmacie niet meer tot de kerntaken behoorde en dus van Organon (Organon Biosciences) afwilde. Niet omdat het slecht ging met Organon, maar omdat AKZO zich dus specialistisch wilde ontwikkelen. Aanvankelijk was de keuze om Organon naar de beurs te brengen en dus zelfstandig te maken. Of dat een goede keuze zou zijn geweest voor Organon, is niet vast te stellen, want op het laatste moment werd Organon verkocht aan het Amerikaanse Schering Plough. Dit bedrijf was onder de indruk van Organon en vond het een goede aanvulling op haar bestaande bedrijfsactiviteiten. Dat klonk positief, maar betekende wel het einde van een vorm van zelfstandigheid van Organon (want die was er min of meer wel onder AKZO). Nieuwe baas, nieuwe regels en dus verandering. Maar die verandering bestond voornamelijk uit een aanpassing aan de regels van het (veel) grotere Schering Plough. Dat was wennen. Een nieuwe wind was op zich niet fout, maar betekende niet op alle fronten een verbetering.

Twee jaar later werd Schering Plough weer verkocht aan Merck & Co. Weer verandering. Ook nu weer waren er verbeteringen, maar zeker niet op alle fronten. Een aankondiging op 8 juli 2010 dat er 2175 medewerkers moesten verdwijnen is vanuit het gezinspunt van het voormalige Organon niet bepaald als een verbetering te zien. Wel voor Merck & Co, al hebben sommigen daar ook twijfels over.

Dat geeft dus een nieuwe invalshoek voor het fenomeen veranderen; voor wie is de verandering goed. Op de keper beschouwd moet ik Organon uit mijn hoofd zetten en denken in Merck & Co. Dat betekent dus een verandering in mijn denkwijze. Dat ik daar moeite mee heb, moge wel duidelijk zijn. Als je werkt zijn er 2 zaken belangrijk; is het werk leuk en krijg je daar een redelijke vergoeding voor. Als 1 van die 2 niet aanwezig is, dan ontstaan er problemen. En dat dit voor veel medewerkers van het voormalige Organon van toepassing is, zal wellicht niet verbazen. Bij research zijn er veel mensen die nog steeds een redelijke vergoeding krijgen, maar eigenlijk weinig te doen hebben omdat allerlei projecten eindigen en er geen nieuwe projecten worden opgestart. Het 'leuk' zal bij veel medewerkers dan ook ver te zoeken zijn. Niet voor niets wordt er lustig op los gesolliciteerd en zijn er vele medewerkers vertrokken. Anderen zijn aan het studeren, om zo nog een verbetering voor zichzelf krijgen. Voor de individuele medewerkers is de verandering dus duidelijk geen verbetering en zelfs een verslechtering van de omstandigheden.

Ook voor de medewerkers van productie werd onlangs een verandering aangekondigd. De organisatie wordt aangepast naar het model van MMD (Merck Manufacturing Division). MMD is wereldwijde productie poot van Merck & Co. Uitgangspunt is dat zaken eenvoudiger en inzichtelijker moeten worden. Op zich is daar wel iets voor te zeggen, dus een verandering lijkt gerechtvaardigd. Maar de vraag is of eenvoudiger ook beter is. Dat lijkt een vreemde vraag, maar je kunt 2 onderdelen onderscheiden; de organisatie en de mensen die met die organisatie moeten werken. Er wordt gesteld dat het voorgestelde organisatie model als beste uit de bus is gekomen in vergelijking met andere modellen. Daarbij wordt dus ook uitgegaan dat de mensen die werken met het model het beste uit zichzelf kunnen halen. Dat lijkt me enorm lastig te meten. Een organisatie model kan pas werken als de mensen daarin mee gaan. Doen ze dat niet (ontbreken draagvlak), dan is model gedoemd om te mislukken. Er daar schuilt ook een beetje mijn kritiek: het model wordt nu voorgesteld, terwijl ik niet de indruk heb dat de mensen die er mee moeten werken voldoende inspraak hebben gehad. Nu kan de mens zich best wel aanpassen aan nieuwe situaties en dat zal nu ook wel gebeuren. Maar het feit dat mensen die zich al vele jaren inzetten voor een bedrijf zich moeten aanpassen aan een model dat wordt 'opgelegd' door managers (die vaak zelf na een paar jaar weer vertrekken) roept wel enige wrevel op. En ook vrees, want hoe lang kun je dit soort zaken toepassen, voordat mensen veranderingsmoe worden (of erger nog dat de organisatie niet geschikt is voor de lange termijn).

Voor een aantal medewerkers van MMD-Oss zal de verandering dus geen verbetering zijn *. En ik heb ook mijn twijfels of op langere termijn deze veranderingen goed zullen zijn voor het bedrijf. De veranderingen zijn mede ingegeven door een benchmark onderzoek (vergelijking met gelijksoortige bedrijven) waarin Organon middelmatig scoorde. De vraag is of middelmatig scoren nu zo erg is. Hoe je het ook went of keert, Organon heeft in 85 jaar een gestage groei kunnen realiseren, in middelmaat of niet. Dat kun je niet zeggen van Schering Plough en Merck & Co. Beide bedrijven zaten begin deze eeuw in grote problemen. Doordat er keihard is ingegrepen, hebben die bedrijven het gered. Daar is een hoge prijs voor betaald. Ik laat het aan de lezer om te beoordelen of Organon hier slachtoffer in is of juist baat bij heeft gehad, met andere woorden voor wie de veranderingen goed zijn.

* De kern van de organisatie verandering is dat productie centraal staat (de zogenaamde IPT: Integrated Process Team). Daarom heen functioneren een aantal zogenaamde Centra of Excellence (CoE). Juist bij die CeO's kan een verslechtering optreden, omdat ze nu als service naar de productie moeten gaan dienen, terwijl ze voorheen meer deel van de keten waren.


bron:  Het gevoel van Organon | Auteur: Alfred Heeroma
Dit bericht is 2215 maal bekeken


Nog in te vullen