Het gevoel van Organon

Blogs

12-02-2011  Geheimen

In deze wereld bestaan veel geheimen. Volgens het woordenboek is een geheim iets dat verborgen wordt gehouden of iets dat niet openbaar mag worden. Je hebt ook nog een publiek geheim, iets dat geheim zou moeten zijn, maar algemeen bekend is.

Maar waarom zou je iets geheim moeten houden. Als je daar over gaat nadenken, kan je maar tot 1 conclusie komen, als bepaalde informatie openbaar wordt, zal het iemand schaden. De laatste tijd is er veel te doen over geheimen. Zo maakt Wikileaks al jaren geheimen bekend en morgen begint er zelfs een TV programma dat draait om geheimen. Er zijn blijkbaar veel geheimen en er is dus veel informatie die schade zou kunnen toebrengen. Maar hoe bepaal je of bepaalde informatie schade zal toebrengen? En wie bepaalt of er ook werkelijk schade zal worden toegebracht?

Als het gaat om MSD/ Organon, dan kun je stellen dat er ook geheimen zijn. Zo vinden er al tijden onderhandelingen plaats over de toekomst van het bedrijf. Dit gebeurt in het geheim. Waarom in het geheim? Waarom mogen we niet weten waarover onderhandeld wordt en met wie? Veel vragen waar ik het antwoord ook niet op heb. Het enige wat telkens wordt gezegd is dat het beursgevoelige informatie is. Dat klinkt logisch, maar voor wie kan die informatie dan schade opleveren. Aan beurshandelaren, aan het bedrijf zelf? In feite gaat het dan om geld en niet om mensen. De macht van het geld is dus belangrijker de positie van mensen. Dat is een trieste constatering.

Als je tijdslijnen achter elkaar zet wat betreft die onderhandelingen, dan kun je al gemakkelijk conclusies trekken. Begin september 2010 werd afgesproken om na te gaan of er andere opties zijn dan het sluiten van de Research & Devolepment (R&D) afdeling van Organon. Hiervoor werd een tijdspad tot 1 januari 2011 ingepland, maar op 17 december 2010 was al bekend dat het langer zou duren. Dat was alleen nodig als er ook daadwerkelijk een kans was op een alternatief voor de sluiting van R&D. De termijn werd verlengd tot 15 februari 2011. Al 2 weken geleden werd het personeel ingelicht dat er nog steeds 'iets' gaande was en dat het mogelijk nog langer zou duren dan 15 februari. Die mededeling was ook geheim. Nu het Brabants Dagblad heeft geschreven dat er een kans is op een gedeeltelijke overname van R&D en voorzitter van de OR heeft gemeld dat als er iets komt de OR minimaal 2 weken nodig heeft om tot een advies te komen, kun je niet meer van een geheim spreken.

Gisteren publiceerde het Brabants Dagblad dat het Japanse Takeda mogelijk een gedeelte van R&D wil overnemen. Locatiemanager Pluijmen liet intern direct weten dit artikel betreuren en dat er nog geen informatie vrij was gegeven. Nu was het Brabants Dagblad in juni ook al de eerste die melding maakte van een mogelijk ontslag van 2500 medewerkers en dat werd toen ook ontkend. We weten ondertussen dat ze niet zo ver naast de waarheid zaten.

Het is echter triest dat het personeel zo lang in onzekerheid wordt gehouden, alleen omdat het beursgevoelige informatie is. Het is niet eens triest, het is eigenlijk een schande, dat mensen die hard werken om een bedrijf te maken tot wat het is, moeten lijden onder speculanten. De beurs is immers helemaal geen reƫle afspiegeling van de werkelijkheid. Zo is een aandeel Merck & Co nu de helft waard van wat het waard was in 2001 terwijl het bedrijf wel 2 keer zo groot is geworden. Op basis van het aantal uitstaande aandelen maal de waarde, zou Merck nu $ 102 miljard waard zijn. Als je weet dat Schering Plough voor $ 41 miljard werd overgenomen (en dat was meer dan de beurswaarde), lijkt deze beurswaarde al wat overgewaardeerd. De omzet van het bedrijf is $ 40 miljard op jaarbasis.

Wat ik wil zeggen is dat men dus geheimen bewaard om een speculatief instituut als de beurs te beschermen, maar weinig doet voor de medewerkers. Zo las ik laatst in een publicatie dat 'mensen het verschil maken'. Maar daar laat men weinig van merken. Dat de betrokkenheid van medewerkers in Oss bij het bedrijf laag is, is een publiek geheim. Het is een beetje van 'bedenk niet wat het bedrijf voor U kan doen, maar wat U voor het bedrijf kan doen'. En inderdaad, het bedrijfsbelang staat voorop. Ook bij de Ondernemingsraad. Men gaat er nog steeds van uit dat als het goed gaat met het bedrijf, het ook goed gaat met de medewerkers. Helaas is dit een gedachte die de mens ondergeschikt maakt aan het systeem. Wie een beetje in de wereld rondkijkt, weet dat dit leidt tot destructie van het systeem en je weet dan niet wat je er voor terugkrijgt.

Ik ben waarschijnlijk een roepende in de woestijn, maar geheimen moeten de wereld uit, alleen dan kun je elkaar vertrouwen.


bron:  Het gevoel van Organon | Auteur: Alfred Heeroma
Dit bericht is 2501 maal bekeken


Nog in te vullen