Het gevoel van Organon

Blogs

26-02-2011  Het Gallische dorpje

In de bekende stripreeks Asterix en Obelix strijden de inwoners van een Gallisch dorpje, in de streek Amorica, tegen de Romeinse overheersers. Hun kracht halen ze uit een toverdrank en samenhorigheid. Is er enige overeenkomst met Organon?

Misschien wel. Ook Organon strijdt tegen de overheersing van Merck & Co. Deze laatste streeft ook naar een versterking van haar ‘rijk’ in de farmaceutische wereld. Als dat niet goedschiks kan, dan maar kwaadschiks. Dat vele vestigingen van het bedrijf dit dat accepteren is op zich al opmerkelijk, maar in veel gevallen wel begrijpelijk. Maar Organon is toch meer dat Gallische dorpje (dat overigens geen naam heeft). Ook hier is een vorm van saamhorigheid en er is ook wel een soort toverdrank (de medicijnen die ze ontwikkelen).

Nu kun je stellen dat het in het bedrijfsleven normaal is dat er harde beslissingen genomen worden en dat de medewerkers van Organon niet moeten zeuren. Nu doen de medewerkers wel van zich laten horen en dat is de vraag gerechtvaardigd of dit terecht is.

Organon begon in 1923 en is tot aan de tweede wereld oorlog een bedrijf dat groeit. De oorlog zorgde voor een teruggang in het bedrijf, waardoor financiën niet voldoende voorhanden waren. Door samen te werken met andere bedrijven, kon het bedrijf toch doorgaan. Sinds die tijd is de groeit gestaag doorgegaan. Dus tot zover zou je kunnen stellen dat er geen reden is om in te grijpen.

In 2006 besloot AKZO, waar Organon toen onder viel, dat ze een andere richting in wilde en dat Organon niet paste in het rijtje. Ze boden Organon de kans om weer zelfstandig te worden door naar de beurs te gaan. In maart 2007 zou dat moeten plaatsvinden, maar op het laatste besloot topman van AKZO, Hans Weijers, dat een bod van het Amerikaanse Schering Plough meer zou opleveren dan een beursgang. Het besluit kwam zo onverwachts, dat iedereen overdonderd was. Het dorpje was even van slag van deze onverwachtse overname. Het was een verraad van een vriend en tot op de dag van vandaag zijn er nog velen die het Weijers kwalijk nemen dat hij deze keuze heeft gemaakt.

Twijfel sloeg even toe in het dorpje. Zouden we het als zelfstandig bedrijf wel hebben gered in deze grote boze wereld? We zullen het nooit meer weten. Maar soms moet je ook denken 'if you can’t beat them, join them'. En ook bij Organon werd het zo ingezet. Schering Plough (S-P) zag wel wat in Organon en wilde er ook van maken. Het gaf het bedrijf de kans om aan te tonen dat ze het waard waren om bij S-P te behoren. Opperhoofd Fred Hassan en consorten overladen het personeel met mails (ook wel S-Pam genoemd) waarin ze uitlegden waar het naar toe was en dat ze begrepen welke impact sommige beslissingen (zoals het ontslaan van 600 medewerkers) op gezinnen. Niet dat er iemand dat geloofde, maar het symbool was goed bedoeld. Na 2 jaar was Organon zover dat de aanpassingen gemaakt waren en men hoopte nu op rust. Het was een toch weer het soort Gallische dorpje, gedoogd, maar constant omringd door de Romeinse legerkampen.

Maar helaas, de rust was niet gegund. Bijna vriend Hassan verkocht S-P aan Merck & Co. Waarom? Je zou denken dat het om verbetering van efficiëntie zou gaan waar de burger voordeel bij heeft. Nu bijna 2 jaar beter kun je die reden erg in twijfel trekken. Ging het bij S-P nog wel kwalitatief goede medicijnen en minder om geld (natuurlijk speelde dat een grote rol), bij Merck & Co gaat het al lang niet meer om goede medicijnen, al beweren ze zelf anders. Sterker nog, Hassan zou hebben geweten dat bij de verkoop (ook al noemen ze het een fusie) dat Organon opgeofferd zou worden. Merck & Co zou de voorkeur hebben gegeven aan het vaccin Gardasil (dat baarmoederhals kanker zou tegen gaan, juist dat medicijn waar zoveel om is te doen bij de inenting van jonge meisjes). Over dat medicijn zijn nog al wat twijfels gerezen, terwijl ook onze eigen overheid juist wel steun gaf aan dit vaccin. Als Hassan dit echt zou hebben geweten, dan is het een slechte zaak. Merck & Co is een groot bedrijf (zogenaamde Big Pharma) en ligt de laatste tijd opvallend vaak onder vuur. Er zijn diverse rechtszaken die tegen dit bedrijf lopen. Dat vraagt natuurlijk veel energie. Nu wil ik Merck & Co ook weer niet te negatief neerzetten, want andere Big Pharma doen het vaak nog veel slechter. Maar te denken geeft het wel.

Organon is echter niet het Gallische dorpje. De tekenaar van Asterix en Obelisk heeft er alle baat bij dat het dorpje blijft bestaan. Merck heeft veel minder belang dat Organon blijft bestaan, sterker nog, je kunt zelfs de vraag stellen of Organon niet meer een last dan een baat is voor de Amerikaanse farmacie reus. Dat je onderzoek efficiënter wil, dat kan ik begrijpen. Maar waarom is dan niet eerst onderzocht of dat op de locatie Oss kon? Waarom moest het onderzoek meteen naar de VS worden verplaatst? Dat roept toch wel vraagtekens op. Het zijn vragen waar we als 'simpele' Organon medewerkers geen antwoorden op krijgen, omdat alles in het geheim gaat. De onderhandelingen over een mogelijke verkoop waren geheim, de afspraken over de voorwaarden waarop die onderhandelingen werden gevoerd, zijn geheim en ook de agenda van Merck & Co is geheim. Is het dan gek dat medewerkers ondertussen geen vertrouwen meer hebben in dit bedrijf. CEO Frazier, zelf eerder al eens in twijfel getrokken, wil zelfs aandeelhouders informatie gaan onthouden en die zijn daar ook niet blij mee. Het gaat om informatie over korte en lange termijn beslissingen. Die informatie kan grote invloed hebben op de waarde van de aandelen.

Gelukkig ontstaat steeds meer het besef dat hier meer aan de hand is dan de zoveelste bedrijfssluiting in het kader van reorganisatie. Het gaat niet om het verplaatsen van productie naar een goedkoper land, maar om het nivelleren van de kennis economie buiten de VS. De overheid lijkt dit veel te weinig in de gaten te hebben. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de BZW weer een oproep richt naar Rutte om zich toch maar eens meer in te zetten voor het behoud van Organon als speler in de farmaceutische industrie. Ook de kerken van zich laten horen in de vorm van een solidariteitsoptocht en de medewerkers roepen ondernemers en de bevolking van Oss om het zelfde te doen. Er zijn al genoeg medewerkers in de farmaceutisch industrie afgevloeid dit is geen positieve ontwikkeling. En ook productie ligt onder druk. Merck & Co heeft daar ook een probleem. Want hoewel ze beweren een overcapaciteit te hebben, komt het steeds vaker voor dat ze de markt niet kunnen beleveren. En dat is iets wat consumenten direct treft en het is raadzaam dat burgers zich dit een realiseren. Organon blijft strijden voor haar positie in de wereld, maar het blijft een strijd zoals het Gallische dorpje tegen de Romeinen.


bron:  Het gevoel van Organon | Auteur: Een bezorgde burger
Dit bericht is 2071 maal bekeken


Nog in te vullen