Het gevoel van Organon

Blogs

09-03-2011  (Geen) Positieve kant

In mijn afgelopen blogs heb ik vooral de twijfelachtige kant van Merck & Co proberen bloot te leggen. Dat valt niet mee. Doordat veel achter gesloten deuren wordt besproken en mensen die iets weten hun mond houden. Het roept de vraag op waarom dat is. Waarom zijn mensen (ook binnen Organon) zo, waarom laten zich zo onder druk zetten. Nog even en je kunt niemand meer vertrouwen.

Je zou dan gaan denken dat er niets meer goed is in deze wereld, maar zo is het ook weer niet. Zoals veel bedrijven, doet Merck & Co ook aan positieve zaken voor de wereld. Hoe je ook denkt over de wijze waarop Merck & Co opereert in de farmaceutische wereld, ze maken wel medicijnen en er zijn veel mensen die er baat bij hebben. Zo maakt de vestiging in Haarlem het medicijn Mectizan, dat de parasiet bestrijdt die rivierblindheid veroorzaakt. Dit medicijn wordt gratis beschikbaar gesteld. Ook op het gebied van astma en HIV besteedt het bedrijf veel. Ook medewerkers steken de handen uit de mouwen voor lokale projecten.

Ook op het gebied van milieu doet Merck & Co haar best. Zo wordt de energie voor het hoofdkantoor in de VS grotendeels duurzaam opgewekt. Ook in Oss doet men aan milieuvriendelijkheid. Zo wordt de kantoortoren verwarmd/ gekoeld door middel van aardwarmte. In de zomer wordt koud water opgepompt om de ruimten te koelen en het verwarmde water wordt terug in de aarde gepompt om in de winter het gebouw te verwarmen. De afgelopen tijd zijn er meer investeringen gedaan om te komen tot energie besparing. Ook bij andere vestigingen in de wereld is men bewust bezig.

Ook wil het bedrijf dat medewerkers veilig kunnen werken. Daartoe worden ook veel maatregelen genomen, soms strenger dan de wet voorschrijft. Medewerkers worden daar telkens bewust van gemaakt. Ook is MSD Oss (Organon) in Nederland net niet uitgeroepen tot beste leerbedrijf, al waren ze er wel voor genomineerd en voorgaande jaren wel het beste leerbedrijf.

Om deze redenen zou je best trots moeten zijn om voor een degelijk bedrijf te werken. Werken aan het verbeteren van de gezondheid van mensen is voor mij, en vast ook van veel van mijn collega's, een drijfveer geweest. Die trots is er nog steeds, maar de vraag is waarom die trots de laatste tijd zo is aangetast. Vanuit de VS krijgen we te horen dat ze begrip hebben voor onze frustratie en de aanhoudende onzekerheid, maar is dat wel zo? Ze proberen ook begrip te vragen voor de ingrepen die ze moeten doen, om hun concurrerende positie te kunnen handhaven. Toch geloven de meeste medewerkers dat niet en de meesten zullen zeggen dat geld een te grote drijfveer is geworden. Als we minder winst zouden maken, zouden we dan ten onder gaan? Ze zouden dat toch eens moeten uitleggen dat een bedrijf dat winst maakt, toch ten onder kan gaan. Ze kunnen vertellen dat de winst in de toekomst niet is gegarandeerd, maar aan wie ligt dat dan? Organon is er 85 jaar in geslaagd, al dan niet met hulp van buitenaf, staande te blijven, zonder enige vorm van massale krimp. Nu is dat niet meer. Medewerkers van Organon strijden voor meer dan hun baan, maar strijden is niet iets wat des Organon's is. Maar langzaam verscheurt het bedrijf en worden belangen tegen elkaar uitgespeeld, verdeel en heers. Helaas gebeurt dat nu en dat is geen positieve kant, juist nu de steun in de maatschappij steeds meer toeneemt.


bron:  Het gevoel van Organon | Auteur: Alfred Heeroma
Dit bericht is 2042 maal bekeken


Nog in te vullen