Het gevoel van Organon

Blogs

01-05-2011  Vreemd

Vorig jaar juli werd ons medegedeeld dat er 2175 medewerkers weg moesten bij Organon in Oss. Een kille sanering, want de heren die er over gingen zijn volgens mij nog nooit in Oss geweest en moeten hun informatie dus van informanten hebben. Ondertussen weten we dat het aantal van 2175 waarschijnlijk zal worden gehalveerd, maar vreemd blijft het wel. Had Organon nog wel toekomst? Dat is een vraag die lastig is te beantwoorden. Volgens sommigen zat het bedrijf een beetje vast en was er niet echt sprake van vernieuwing. Dat zou zo kunnen zijn, ware het niet dat Organon door de jaren heen altijd weer met iets verrassends kwam. Organon zat namelijk in de hormonen, maar ontwikkelde zich ook op het neurologisch vlak en ook in spierverslappers, maar ook andere stoffen kwamen op tafel waar het bedrijf zelf ook niet goed wist wat ze er mee aan moesten. Dus ja er was vast wel een toekomst voor dit bedrijf.

Maar helaas is het tegenwoordig zo dat je het als klein bedrijf niet redt in een wereld waar schaalvergroting het antwoord lijkt te zijn om kosten te verlagen. Maar in die schaalvergroting gaat de transparantie verloren en ook de flexibiliteit. Velen lijken zich daar niet aan te storen, maar als je naar een sterblok op tv zit kijken, is 80 % ondertussen reclame voor producten van Unilever. Je zult maar een producent zijn die ook goede producten maakt, maar niet een dergelijk reclame budget ter beschikking hebt.

Maar behalve dat schaalvergroting de wereld er niet overzichtelijker op maakt, blijkt het ook nog eens heel veel banen te kosten. Want niet alleen bij Organon vliegen medewerkers er uit, maar ook bij TNT, Abbott, KPN, het Leger en andere bedrijven. Je vraagt je af waar die mensen blijven. Velen komen te werken bij kleine bedrijven of worden ZZP-er. Dus schaalvergroting leidt er toe dat er ineens heel veel kleine bedrijven komen, schaalverkleining dus.

Het toevallige wil dat die grote bedrijven kennis en producten van die kleine bedrijven echter weer opkopen, zeker als het succesvol is. Crucell is en dergelijk bedrijf. Het ontwikkelde enkele degelijke vaccins met geld dat ze bij de beurs hadden opgehaald en zijn nu opgekocht door een groot bedrijf (Johnson & Johnson) en verdwijnen weer van de beurs. Als je het dus een beetje van de zijkant bekijkt kun je dus zeggen dat die grote bedrijven het werk uitbesteden en het risico aan anderen laat en vervolgens wel zelf aan de haal gaan met de winst. Dat is de marktwerking en niet alleen in de farmacie, want in de ICT gaat het net zo en ook in de supermarkt wereld, de bankwereld enzovoort. Er is dus wel ruimte voor de kleine ondernemer, maar je moet vooral niet te succesvol worden, want dan loop je het risico weer opgeslokt te worden door een grote onderneming. Dus de mensen die nu op straat worden gezet zouden best wel eens over 5 of 10 jaar voor het bedrijf kunnen werken waar ze nu niet meer nodig zijn. Dat is toch eigenlijk vreemd? Vreemder is het nog dat iedereen dit zomaar accepteert.


bron:  Het gevoel van Organon | Auteur: Alfred Heeroma
Dit bericht is 2219 maal bekeken


Nog in te vullen