Het gevoel van Organon

Blogs

07-05-2011  Identiteitsverlies

Organon is zijn identiteit aan het verliezen. In rap tempo past het bedrijf zich aan. Aan de Amerikaanse norm van Merck & Co. Dat is een onomkeerbaar proces geworden waar iedere werknemer zich bij neer zal moeten leggen, ook de ondernemingsraad kan daar niets meer aan veranderen. Organon bestaat eigenlijk niet meer, het leven achter de blauwe wand zal veranderen. Een boek dat men nu aan het samenstellen is, zal waarschijnlijk het laatste zijn wat zal resteren van het ooit grootste Nederlandse farmaceutische bedrijf. Het klinkt triest en dat is het ook wel. Van de eerder aangekondigde 2175 ontslagen zal uiteindelijk wel een gedeelte behouden worden, dat kun je OR meegeven, maar iets minder dan de helft van de werknemers zal toch weg moeten. Sinds het bedrijf in Amerikaanse handen is, zullen er dan een kleine 1700 medewerkers verdwenen, want onder Schering Plough verdwenen ook al 600 arbeidsplaatsen.

Deze weken vertrekken er al vele medewerkers en als op 16 mei de echte reorganisatie bij de farmaceutische productie van start gaat, dan zal dat aantal snel stijgen. Het brengt een vreemd soort sfeer met zich mee. Degenen die achterblijven, zullen er aan moeten wennen dat de bedrijfscultuur veranderd en de regels niet meer Nederlands zijn, maar Amerikaans. Dit is per definitie niet slecht, want er zijn ook goede punten. Het enige waar je je aan kan storen is dat het systeem, de organisatie, bepaalt hoe de mens moet handelen en dat er onvoldoende uit wordt gegaan dat de mens ook creatief kan zijn. De toekomst zal moeten uitwijzen hoe creatief de medewerkers in Oss nog kunnen en mogen zijn. In die zin is de toekomst nog onduidelijk. Tel daar bij op dat veel medewerkers erg onzeker zijn over de toekomst, want maar weinigen lijken te kunnen inschatten hoe die toekomst er uit gaat zien. Dus de onzekerheid blijft eigenlijk wel voortbestaan.

Er lijkt veel tegelijk gedaan te moeten worden in een veranderende organisatie. Een organisatie die al jarenlang aan het veranderen is. Dat is een gegeven en het enige wat je kunt doen om er aan te ontkomen, is het bedrijf verlaten. Daar waar de overheid je in het algemeen probeert te beschermen door regels, lijkt de grip op wat er binnen bedrijfsmuren gebeurt buiten de grip van de overheid te vallen. Zonder dat we het beseffen komen we te leven in 2 werelden, één binnen de bedrijfsmuren en één buiten die muren. Daarmee is een identiteitscrisis iets wat steeds nadrukkelijker naar voren komt. Eerst het verlies van de Organon identiteit en ook nog het verlies van de Nederlandse identiteit binnen de bedrijfsmuren. Nu maar hopen dat mijn zorgen onterecht zijn.


bron:  Het gevoel van Organon | Auteur: Alfred Heeroma
Dit bericht is 2781 maal bekeken


Nog in te vullen