Het gevoel van Organon

Blogs

22-05-2011  De wereld van MSD?

In mijn vorige blog schreef ik dat Organon, door goedkeuring van de plannen door de Ondernemingsraad, in principe ten grave is gedragen. Volgens sommigen klopt het Organon hart nog wel degelijk, maar hoe lang nog. Ook deze week werd weer duidelijk dat we steeds meer on-Nederlands worden. Voor de productie afdelingen van farmaceutische producten was er een 'Day 1' georganiseerd, onder het motto 'The only way is up'. Werd hier mee bedoeld dat we het tot nu toe zo slecht hadden gedaan dat we alleen nog naar boven konden kijken? Nee, zo was het niet bedoeld, het moest worden gezien als een beginpunt waar vandaan alleen nog maar verbeteringen zijn te realiseren. Een nobel streven, maar dan laat de leiding wel een slecht voorbeeld zien. Want tijdens de presentatie bleek dat heel veel (relevante) vacatures nog niet waren ingevuld. Velen vragen zich dan ook af hoe je van start kan gaan als er nog sprake is van zo’n gatenkaas. Ik ben heel benieuwd of dit de komende weken tot (grote) problemen zou leiden.

Overigens zal ik over de bijeenkomst van 'Day 1' maar weinig woorden vuil maken. De ochtendsessie werd door bijna iedereen die ik sprak als tijdsverspilling aangeduid. Van de middagsessies waren de meningen verdeeld, maar ook hier weer veel geluiden dat er weinig toegevoegde waarde was, omdat veel informatie al eerder was gedeeld. Het lijkt er op de het hogere management een totaal ander beeld heeft van wat er nodig is binnen het bedrijf dan wat de medewerkers zelf noodzakelijk vinden.

Ook bij MRL (Merck Research Labs) was het deze week 'bijltjesdag' ruim 500 medewerkers kregen te horen of ze boventallig zouden worden of dat ze toch nog een plekje zouden krijgen in de ontwikkelafdeling. Van diverse plekken kreeg ik te horen dat die bekendmaking niet overal even soepel verliep. Sommigen troffen 'de enveloppe' met de bekendmaking gewoon op hun bureau aan, van een paar mensen vernam ik dat deze thuis was afgeleverd en sommigen hadden helemaal niets ontvangen. Laat ik hopen dat wat ik gehoord heb meer uitzondering dan regel is, want anders zou het de zoveelste keer zijn dat MSD het niet zo nauw neemt met de medewerkers.

Bij Intervet, dat nu ook een volwaardig onderdeel van MSD is, zit men met een heel ander probleem, of uitdaging zo U wilt. Daar is aangekondigd dat het bedrijf in 4 jaar 2 keer zo groot moet worden. Gevolg is dat men nu al vacatures heeft en dat zullen er waarschijnlijk veel meer worden. Een gedeelte van de vacatures wordt echter nog niet ingevuld, om zo te bekijken of medewerkers van MRL kunnen doorstromen. De wereld kan toch vreemd in elkaar zitten, dat binnen bij het ene onderdeel van het bedrijf er 1100 mensen op straat worden gezet en er bij het andere onderdeel er honderden medewerkers nodig zijn.

Is dit de wereld van MSD? Ik weet het niet, maar wat me wel duidelijk is dat men geen verschillen tussen verschillende landen wil toestaan. Een voor mij nog steeds niet begrepen strategie. Vijf jaar geleden was Organon een bedrijf met tevreden klanten, een goede leverbetrouwbaarheid en een redelijke staat van compliance (voldoen aan de regels). Een rapport van McKinsey zou geduid hebben dat we het niet zo goed deden als we dachten en dat we tot de middelmaat behoorden. Ik ben benieuwd wat McKinsey zou concluderen als ze nu een onderzoek zouden doen. Bij ‘Day 1’ is aan de medewerkers van productie gevraagd om een enquête in te vullen over de reorganisatie. Ik ben benieuwd wat daar uitkomt. Tijdens de ochtendsessie waren er al weinig positieve woorden te proeven over het hele verloop. Ik ben benieuwd of er van deze organisatie een projectplan is en wat daar in staat en welke risico's men had ingeschat en op welke wijze men daar oplossingen voor had bedacht. Of zou er geen project plan zijn? Dat zou dan wel een blamage eerste klas zijn, want voor zo iets groots als een reorganisatie kan je eigenlijk niet zonder een degelijk projectplan. Maar als gewone medewerker mag je daar eigenlijk niets (meer) over zeggen. De baas heeft altijd gelijk. Als de baas zegt dat de productie capaciteit is uitgebreid, dan zal dat zo zijn, ik denk dan '???'. Als de baas zegt dat we de competitie moeten aangaan met de rest van de wereld, dan denk ik '???'. Ik zou gewoon willen uitgaan van onze eigen kracht. Een bedrijf met medewerkers met een groot en flexibel hart. Mensen met een hoge output. Maar nu het allemaal MPS/ Lean is, zal die output veel lager zijn en uiteindelijk veel minder efficiënter dan men aanvankelijk dacht. Zo bestaat nog altijd de opvatting dat je een bedrijf als MSD Haarlem niet kan vergelijken met Oss. Haarlem produceert namelijk veel minder verschillende medicijnen en is ook vooral gericht op verpakken. Oss is een totaal bedrijf dat alles deed van ontwikkeling van medicijnen, produceren van grondstoffen en eindproducten, de verkoop, eigenlijk alles in house had. Dit is nu verknipt, weggehaald en wordt gedaan door mensen die helemaal nooit betrokken zijn geweest bij de processen in Oss of bij de Osse manier van werken. Ik hoorde zelfs vanuit MRL: 'We zijn zeker 10 tot 15 jaar in de tijd teruggegaan'. En toch wordt Oss vergeleken met de rest van de Wereld en moet zich daar naar richten, daar waar Oss beter was, wordt het in de prullenbak gegooid en daar waar Oss slechter was, moet een inhaalslag worden gepleegd.

Laten we er maar trots op zijn dat er nog steeds zoveel vraag is naar onze medicijnen, dat we heel veel moeite hebben om de markt de te voorzien, mede omdat anderen onze plek niet kunnen innemen of omdat de wereld steeds groter wordt. Ik wacht wel op de dag dat de leiding tegen ons zegt dat we het goed doen en ons eens een schouderklop(je) geeft, want daar lijken we voorlopig nog niet aan toe in deze MSD Wereld.

Daarom hulde aan onze collega’s in Haarlem, die 'uitverkoren' zijn om een gedeelte van hun medicijnen gratis aan Afrika te mogen leveren. Na het leveren van Mectizan® (tegen rivierblindheid) mogen ze nu ook Gardasil® (tegen baarmoederhalskanker) leveren. Dat compenseert ten minste een beetje het sombere beeld dat veel medewerkers in Oss hebben van MSD.


bron:  Het gevoel van Organon | Auteur: Alfred Heeroma
Dit bericht is 2928 maal bekeken


Nog in te vullen