Het gevoel van Organon

Blogs

02-07-2011  Een stapje terug

In deze tijd gaan veranderingen snel. Wat gister nieuw was, is morgen weer oud. Keken mensen vroeger nog uit het raam van de trein om het landschap voorbij te zien gaan, tegenwoordig zijn de ogen gericht op de smartphone. De omgeving lijkt er niet meer toe te doen. Om die veranderingen te begrijpen, doe ik wel eens een stapje terug en vraag me af waar we mee bezig zijn.

Wellicht kent U die reclame: goede ideeën beginnen bij een bakje koffie. Een beeld dat ik graag zou geloven, maar helaas niet doe. Ooit was er een vleesproducent en die had vleesafval en vroeg zich af of hij daar nog wat aan kon verdienen. Zakelijk instinct zou ik zeggen. Hij riep de hulp in van een professor en een vriend en jawel, er kon iets met dit afval worden gedaan, men kon er insuline uit winnen. Of er koffie aan te pas is gekomen weet ik niet, maar dat hier sprake was van een win-win situatie is welduidelijk.

In de vleesfabriek werd een hoekje ingericht om te werken aan de winning en verpakking van Insuline. Als snel was dat hoekje te klein en werd het hoekje een heel gebouw. Zo begon Organon (en vele andere farmaceutische bedrijven). Een goed idee met gevolgen.

Gisteren werd met een groots opgezette persconferentie de komst van het Life Science Park (LSP) in Oss aangekondigd. Het idee voor een dergelijk park ontstond nadat Merck & Co had aangekondigd de R&D van Organon drastisch in te krimpen en 1175 medewerkers op straat te zetten. Of dat laatste zo'n goed idee is, laat ik maar even terzijde. Het idee dat je nu onderzoekers ergens neer gaat zetten en laat werken aan ideeën is op zich niet slecht, maar de vraag is wat die ideeën waard zijn. Zijn ze reëel, haalbaar en verkoopbaar. Van de 89 ingediende ideeën lijken er ongeveer 20 te voldoen. Maar elke onderzoeker in de farmaceutische industrie weet dan dat er uit eindelijk 1 of 2 ideeën overblijven. Niet dat die andere ideeën niet goed zijn, maar zullen niet verkoopbaar blijken te zijn.

Uit het stapje terug naar de ontstaansgeschiedenis van Organon kun je alleen maar afleiden dat een goed idee moet groeien. En groeien betekent tijd. Laat ik nu net begonnen zijn dat in deze tijd veranderingen snel gaan en daarmee lijkt tijd een cruciale factor in het geheel.

Een andere factor is natuurlijk geld. De €80 miljoen startkapitaal lijkt heel wat, maar stelt niets voor. Om maar eens een indicatie te geven: met het ontslag van 1000 medewerkers bespaart MSD al veel meer dan de €40 miljoen die ze nu steekt in het LSP. Een paar maanden geleden werd het LSP nog benoemd als een doekje voor het bloeden. Daar lijkt me niets aan veranderd, ondanks dat de tijd is voortgegaan. Het biedt nieuwe kansen, maar zal ongetwijfeld ook uitlopen op even zoveel teleurstellingen. Dat klinkt negatief, maar vraag het aan de gemiddelde zelfstandige ondernemer en die zal bevestigen dat er altijd wel ergens onderweg teleurstellingen zijn geweest. Alleen de doorzetters zullen overleven. En wat gebeurt er met die ondernemers die overleven? Vallen die weer in handen van MSD? Je ziet namelijk steeds meer dat grote farmaceuten het risico ergens anders leggen en zelf alleen aan de haal gaan met het profijt. Pfizer doet al niet anders. Merck & Co wil daar nog niet aan toegeven, maar als zo'n grote speler op de markt kan je niet anders. Ze verdienen niet alleen veel geld, maar er zijn ook haaien die er geld willen halen. Organon producten lagen wel eens onder vuur, maar sinds de producten onder Amerikaanse vlag worden verkocht is het aantal rechtszaken tegen Organon producten wel flink toegenomen. Als je dan een stapje terug zet, kun je je afvragen of die schaalvergroting nu wel een verbetering is, maar dat geldt met alles in deze maatschappij. Het 'familiegevoel' maakt plaats voor individualisering en verdrinking in massaliteit.

Afgelopen donderdag was het de laatste werkdag voor ruim 500 medewerkers. Ze laten lege werkplaatsen achter, lege parkeerplaatsen en lege kantines. Ik weet eigenlijk niet of ik blij of verdrietig voor ze moet zijn. Blij omdat ze de kans krijgen de massaliteit te ontvluchten of verdrietig omdat ze nu geen baan meer hebben (al zijn er gelukkig al een aantal mensen die wel een alternatief hebben gevonden, ook in het LSP). Maar wellicht is de vraag of het achterlaten van een onderzoekscentrum dat de afgelopen 40 jaar haar diensten en nut heeft bewezen nu een stap voorwaarts of achterwaarts is. Was de R&D vergelijkbaar geworden met een paar oude schoenen of liep de R&D nog lekker. De meningen daarover zijn verdeeld, maar waar men niet verdeeld over is, is dat de manier van onderzoek ver voorop liep op de Amerikaanse manier van onderzoek.

Komende donderdag wordt het Development Center Oss (DCO) geopend. Dit is het nieuwe onderzoekscentrum dat MSD (Merck & CO) start in Oss en waar dus een kleine 600 oud-onderzoekers van Organon aan de slag kunnen. Merck &Co noemt het DCO een waardevol onderdeel van haar netwerk. Aanvankelijk zou het in China komen, maar die keuze is gewijzigd. Merkwaardig als je bedenkt een jaar geleden Merck & Co nog een streep wilde zetten door de hele locatie Oss. Dat roept het gevoel op dat er niet wordt 'geregeerd' vanuit realiteit, maar puur op basis van strategie. Vrouwengezondheid en psychologie pasten blijkbaar niet in die strategie. Het is dan wel zuur dat Merck & Co nu ineens spreekt van waardevolle gebouwen, waardevolle medewerkers.

Het DCO gaat geen nieuwe medicijnen ontwikkelen, maar bestaande medicijnen verbeteren. Life Cycle heet dat. Op zich zal de patiënt daar best baat bij kunnen hebben, maar uiteindelijk komt het er op neer dat je gaat kijken hoe je zo lang mogelijk geld kan verdienen aan een medicijn. De doelstelling is om die medicijnen beschikbaar te maken op markten waar ze nu niet zijn. Op zich een prima stap, maar ook hier geldt dat er een pijplijn moet zijn, want je kunt bestaande medicijnen niet eeuwig verbeteren, er moeten ook nieuwe medicijnen komen die je dan ook weer kan verbeteren. Die nieuwe medicijnen moeten komen van bedrijven die zich in het LSP vestigen. Merck & Co is niet de enige farmaceutische gigant die hier voor kiest, velen gingen al voor. Het concept van Organon, alles in 1 hand, van de wieg van het medicijn, tot het ten grave dragen en alles wat daar bij hoort, lijkt nu definitief voorbij. Ik zou graag het stapje terug willen doen, maar dat is niet mogelijk. Er rest mij alleen nog een stap vooruit, want stilstaan kan ik ook niet, daarvoor gaan de veranderingen te snel (U wilt niet weten hoe snel). Tijd voor bezinning is er niet, de roep voor bezinning hoor ik gelukkig wel steeds vaker.

Maar wellicht hebben ze in de VS ook even een stapje terug gedaan. Als dat zo is, dan is er wellicht hoop, maar ik vrees dat het 1 stapje terug is en dan weer drie passen vooruit. Maar wellicht drinken de heren in de VS ook wel eens een bakje koffie.


bron:  Het gevoel van Organon | Auteur: Alfred Heeroma
Dit bericht is 3442 maal bekeken


Nog in te vullen