Het gevoel van Organon

Blogs

07-08-2011  De teloorgang

Er zijn naar schatting 20.000 ziekten bekend. Slechts voor een fractie daarvan zijn medicijnen beschikbaar. Natuurlijk hoeven niet voor alle ziekten medicijnen te zijn, want ons eigen afweersysteem kan een flink aantal ziektes weerstaan, ook al moet je die ziekte een keer hebben gehad, zoals mazzelen en de bof. Andere ziekten komen zo weinig voor, dat het ontwikkelen van medicijnen niet loont (althans niet, maar wat nu een zeldzame ziekte is, kan over 10 jaar wel een veel voorkomende ziekte worden). Wie wel eens in een regenwoud is geweest en daar met een sjamaan of medicijnman heeft gesproken, weet dat deze mensen beweren dat ze planten en geneeskunsten kennen die helpen bij 1000 tot 2000 ziekten. Toch nog steeds een fractie van alle ziekten bekend zijn.

Maar waar een sjamaan of medicijnman uitgaat van kennis die in generaties is verzameld, moet de farmaceutische industrie het gebruik van medicijnen (die niet altijd geneesmiddelen zijn) een wetenschappelijke onderbouwing geven. De eisen die gesteld worden aan die onderbouwing worden steeds hoger. Het gevolg is dan ook dat er steeds minder geneesmiddelen geregistreerd worden. Het risico van het gebruik van medicijnen moet zo klein mogelijk zijn. Verhalen zoals in jaren 60 met Softenon (dat bij dierproeven geen afwijkingen vertoonde, maar bij mensen dus wel) wil men liever niet meer. Het is echter een illusie om 100% veilige medicijnen te maken, al was het alleen maar omdat mensen verschillen. Vandaar dat medicijnen steeds vaker op verschillende bevolkingsgroepen getest wordt, want zelfs andere genetische eigenschappen van de mens kan het gebruik van medicijnen al beïnvloeden.

Doordat de proeven steeds uitgebreider wordt, is de kans, dat een aanvankelijk veelbelovend medicijn, de eindstreep niet haalt steeds kleiner. Dat is voor de farmaceutische industrie natuurlijk niet fijn, want het ontwikkelen van een nieuw medicijn kost veel geld, soms zelfs wel een miljard euro. Dit is dus bijna niet meer op te brengen en vandaar dat de farmaceutische industrie ook terughoudend is in het ontwikkelen van nieuwe medicijnen. Als je kijkt naar de prestaties van Merck/ MSD kijkt ziet die tendens ook. In de afgelopen 10 jaar heeft het bedrijf 9 nieuwe medicijnen op de markt gezet Terwijl dat het de afgelopen 60 jaar 54 medicijnen registreerde. Met dat laatste staat Merck op de eerste plaats, maar met het eerste op vijfde plek.

Is er een reden voor die teloorgang. Volgens Matthew Herper (voormalige hoofd R&D bij Pfizer) is die terug te voeren aan de enorme groei van een aantal farma bedrijven. Door overnames en fusies is het beschikbare budget voor onderzoek en ontwikkeling sterk aan het terug lopen. Was dat 10 a 15 jaar geleden nog 20% van de omzet, nu is dat vaak al minder dan 15%. Hoewel Merck/ MSD zegt nog steeds veel geld te steken in R&D, wil dat niet zeggen dat er ook nieuwe medicijnen komen. Net als bij veel andere bedrijven gaat er veel geld naar het verbeteren van bestaande medicijnen. Medicijnen worden daardoor wel veiliger en beter, maar zijn geen nieuwe medicijnen. Ook het nieuwe DCO zal zich veel gaan bezighouden met het verbeteren van bestaande medicijnen. Het verbeteren van bestaande medicijnen is vaak makkelijker omdat er al veel kennis is.

Deze stap doen veel bedrijven, omdat in 2013 veel patenten van medicijnen aflopen en dan kan ieder bedrijf een dergelijk medicijn registreren zonder alle onderzoekskosten. Daardoor worden medicijnen goedkoper, maar je kunt de vraag stellen of de consument daar nu echt beter van wordt. Want onze gezondheid wordt steeds meer bedreigd door nieuwe ziekten, waar men maar geen adequaat antwoord op heeft. We hebben alleen maar aidsremmers, maar geen geneesmiddel. Ook voor andere ziekten is er vaak geen antwoord. De recente onrust over allerlei bacteriën (EHEC) lijken niet alleen terug te voeren zijn op hygiëne, maar ook op resistentie van de bacteriën. Als we daar als farmaceuten geen antwoord op hebben, kan kun je toch wel spreken van een probleem.

Daar waar de Big Pharma dus geen kansen ziet om hun ontwikkelingen op peil te houden, is er wel ruimte voor kleinere bedrijven. Het probleem daarbij is dat die kleine bedrijven wel stoffen kunnen ontdekken, maar dan moeten ze ook getest en ontwikkeld worden en daar is dan zijn de grotere farmaceutische bedrijven weer nodig, want dat soort ontwikkeling kan een klein bedrijf niet betalen.

Door dit soort verschuiving worden de grote farmaceutische bedrijven steeds meer investeerders in medicijnen in plaats dat ze de research & devolopment doen. Daar zit een risico aan, want bij investeerders gaat het meer om het geld, dan om de morele kant van het verhaal. Veel medewerkers van MSD-Organon hebben u al het gevoel dat ze voor de aandeelhouders aan het werken zijn. Dat er het eerste helft van dit jaar al ruim $2 miljard (oftewel ruim $25.000 per werknemer) winst is gemaakt, brengt niet positiefs voor de medewerkers. Want gelijk met de kwartaalcijfers (die 29 juli bekend werden) kregen de medewerkers ook te horen dat er nog eens 12 tot 13 % extra medewerkers moeten afvloeien. Dit ten opzichte van het aantal dat op 31 december 2009 (104.000) in dienst was. Nu werken er nog 'maar' 91.000 mensen bij Merck/ MSD. Met andere woorden nog eens 12 tot 13.000 medewerkers zullen hun baan verliezen. Als U weet dat er wereldwijd de afgelopen 10 jaar al 300.000 mensen hun baan in de farmaceutische industrie hebben verloren, geen rooskleurig vooruitzicht. Merck/ MSD zegt dat tot een verdere kostenreductie genoodzaakt is, om de toekomst veilig te stellen. Dat zal zeker waar zijn, want een aantal blockbusters (meer dan $1 miljard omzet per jaar) zal vanaf 2013 wegvallen en er zijn onvoldoende opvolgers (nieuwe blockbusters) in de pijplijn. Maar 1 schrale troost voor de mensen in Oss: Implanon heeft de sterkste stijging in omzet, maar is helaas bij lange na geen blockbuster. Ook Nuvaring en Cerazette doen het goed, maar zijn ook slechts medicijnen in de kantlijn (al zal daarmee op jaarbasis samen meer dan $ 1 miljard omzet uitkomen). Merck/ MSD zet ook heel erg in op opkomende markten (nu 18% van de omzet) en daar zouden dan wel weer nieuwe banen uit kunnen komen. Maar de tegenstrijdigheid van 12-13% personeelkrimp en winst in de opkomende markten is wel wat tegenstrijdig.

Al met al lijkt er teloorgang te zijn in de farmaceutische industrie, maar daar zal de consument pas later mee te maken krijgen. Het personeel is nu het eerste aan de beurt, zo lijkt het.


bron:  Het gevoel van Organon | Auteur: Alfred Heeroma
Dit bericht is 4232 maal bekeken


Nog in te vullen