Het gevoel van Organon

Blogs

03-09-2011  Te Paard

3 maanden geleden is de reorganisatie begonnen bij wat ooit Organon was. De eerste reorganisatie vond plaats bij de productie van de eindproducten onder het motto 'The only way is up'. In juli volgde R&D afdeling en komende week zullen de plannen voor de productie van grondstoffen bekend worden gemaakt. Maar is er na 3 maanden al iets positiefs te vinden van de reorganisatie? Op zich wel, er is een enorme focus op het voldoen aan de regelgeving (compliance), het leveren aan de markt (supply) en ook op veiligheid (safety). Dat niet iedereen dit als positief ervaart is hopelijk een kwestie van tijd. Maar levert dat ook wat op voor de klant, want daar draait het uiteindelijk om.

Al enige tijd loopt er op een forum de vraag wat het belangrijkste is bij kwaliteitsmanagement. Velen geven aan dat er een management moet zijn dat duidelijke lijnen uitzet, maar ook zorgt dat betrokkenheid is van de medewerkers. En niet alleen het bereiken van een goede kwaliteit is van belang, maar ook van belang is dat de klant die kwaliteit ervaart en vertrouwen heeft in die kwaliteit. Dat is eigenlijk wel lastig voor de medicijnen die bij MSD-Organon worden geproduceerd, omdat veel van die medicijnen alleen via ziekenhuizen te verkrijgen zijn, dus eigenlijk is het dus zaak dat we ziekenhuizen en artsen kunnen blijven overtuigen van de kwaliteit van onze medicijnen.

Nu is het als medewerker van MSD-Organon lastig om inzicht te krijgen hoe artsen en ziekenhuizen de overname van Organon door Merck/MSD ervaren. Dus het enige inzicht dat we hebben is ons eigen gevoel. En dat gevoel zegt dat we met minder mensen meer moeten doen en dan ook nog op werkwijze die we niet gewend zijn. Dat vergt veel energie. Het doel van de reorganisatie was en is om lijnen korter te maken. Maar de vraag is of kortere lijnen ook altijd efficiƫnter zijn. Ik heb al vernomen dat collega's het vreemd vinden dat ze er allerlei taken bij hebben gekregen waarvoor ze niet gestudeerd hebben of waar ze weinig kennis van hebben, met andere woorden, sommige hoger opgeleide medewerkers vinden dat ze ook taken moeten doen die lager opgeleide mensen gedaan zou kunnen worden. Niet dat ze het werk te min vinden, maar wel dat het niet past bij hun opleiding. Als dat zo is, dan is het de vraag of ze nog lang bij het bedrijf blijven. En dat is niet een probleem dat alleen bij MSD tot problemen kan leiden, maar er zijn ook zorgen over voldoende kennis bij de farmaceutische bedrijven.

Het kan leiden tot minder betrokkenheid bij het bedrijf. In een reactie op het eerder genoemde forum schreef iemand dat je het paard wel naar het water kan brengen, maar hem niet kan dwingen het water te drinken. Met andere woorden, je kan medewerkers wel zover krijgen dat ze het doel, dat het management wil bereiken, nastreven, maar het niet eens zijn met de manier waarop dat wordt bereikt. Op internet vindt je ook steeds vaker het toepassen de zogenaamde 'red face test'. Dit houdt in dat als je iemand confronteert met zijn of haar handelen, het gezicht rood kleurt van schaamte of niet. Ik denk niet dat veel medewerkers hier last van zullen hebben, want de meeste medewerkers doen nog steeds naar eer en geweten het werk wat ze wordt opgedragen, maar je kunt je wel afvragen hoe lang medewerkers willen meewerken de teloorgang van de farmaceutische industrie.

Op dit moment worden er in de farmaceutische industrie veel mensen ontslagen. Dit lijkt een domino effect te zijn. De grote farmaceutische bedrijven willen veel bezuinigen en daardoor worden ook de kleinere farmaceutische bedrijven gedwongen op de kosten te besparen om een goed concurrentiepositie te behouden. Maar al die ontslagen draagt niet echt bij aan het herstel van de economie (meer werklozen), maar wel aan de winstzekerheid van de bedrijven, al is die ook maar betrekkelijk. De farmaceutische bedrijven zeggen dat geld nodig te hebben om meer R&D te kunnen opzetten, maar de vraag is of de nadruk ligt op de Research of op de Development. Het is geen geheim dat men druk bezig is om de opkomende markten te voorzien van medicijnen, maar dan gaat het meestal om bestaande medicijnen en niet om nieuwe medicijn. In Oss is sinds begin juli ook een afdeling die zich nadrukkelijk met de development bezig houdt.

In de roerige wereld van de farmaceutische industrie is het maar de vraag of MSD-Organon een kans van overleven heeft. Er is wel aangekondigd dat er nieuwe werk naar deze site komt, maar of daarmee gezegd is dat alle onderdelen die er nu nog zitten het wel zullen overleven. Het is wel duidelijk dat aanpassen onvermijdelijk is gemaakt, maar of consument daar bij gebaat is, door bijvoorbeeld goedkopere, meerdere en betere medicijnen, blijft een vraag.

Het wordt dan ook steeds meer de vraag of het paard wel naar het water wordt gebracht dan de vraag of het paard wel het water wil drinken. Ook is vraag of er wel op het juiste paard wordt gewed. Misschien dat er iemand anders eens te paard moet gaan.


bron:  Het gevoel van Organon | Auteur: Alfred Heeroma
Dit bericht is 3604 maal bekeken


Nog in te vullen