Het gevoel van Organon

Nieuws

07-04-2011  Merck gaf de Ossenaren louter valse hoop

Driekwart jaar is er ver­streken sinds het Ame­rikaanse moederbedrijf Merck vorig jaar juli de halvering van Organon aankondig­de. Sinds dinsdag lijkt alles terug bij af. Merck deelde immers mee niet terug te komen op het besluit om de onderhandelingen met par­tij X (het Zuid-Afrikaanse Aspen) te staken en meldde tegelijkertijd dat daarmee het adviestraject voor Ondernemingsraad, vakbonden en Raad van Commissarissen defi­nitief is afgesloten. Murw geslagen, moegestreden en behoorlijk gedesillusioneerd heb­ben deze vertegenwoordigers van het personeel zich bij de feiten neergelegd. Merck is een muur van beton gebleken waar ze niet doorheen komen. Het moederbe­drijf had zich na de grootschalige protesten in Nederland en in gang gezette juridische stappen, bereid verklaard mee te denken over een alternatief. Partijen besloten - nota­bene in grote saamhorigheid - op zoek te gaan naar een koper voor de met sluiting bedreigde onder­zoeksdivisie van Organon. Ameri­ka was continu op de hoogte van de vorderingen, maar toen uitein­delijk unaniem door de onder­zoeksgroep Aspen werd voorgedra­gen als koper, haakten de Amerika­nen alsnog af. Zonder enige vorm van ruggespraak ging eenzijdig de stekker eruit. Er lag een mooie deal met een mooi toekomstper­spectief, maar dat was tegelijker­tijd de bottleneck. De Raad van Be­stuur van Merck was gaandeweg tot het inzicht gekomen dat ze met deze koper feitelijk een con­current op het Europese vasteland in het zadel hielp. En concurren­ten is men in de huidige vechters­markt van de farma liever kwijt dan rijk. Aspen toonde bovendien nog eens aan kansen en mogelijk­heden te zien in zaken die Merck feitelijk had afgeschreven.

Het plan B waar de lokale directie van MSD- Organon in Oss al enige tijd aan werkt, is misschien deels een doekje voor het bloeden, maar komt ook voort uit bovengenoem­de inzichten in de Amerikaanse be­stuurskamer. Daarom ook was het niet zo vreemd dat de directie in Oss meteen na de afwijzing van Aspen in februari dit plan B met goedkeuring van Amerika op tafel legde. Het maakte overigens ook duidelijk dat meerdere partijen binnen Merck op diverse schaak­borden tegelijk speelden buiten het zicht van de Ondernemings­raad, Raad van Commissarissen en vakbonden om. Laatstgenoemden lieten het er niet bij zitten en vroegen de rech­ter in een kort geding Merck als­nog te dwingen met de verkoop aan Aspen in te stemmen. De uitspraak werd 2 weken later met gejuich ontvangen, maar bleek een Pyrrusoverwinning. De rechter gaf de personeelsvertegen­woordigers het recht Merck alsnog te overtuigen van het goede bod van Partij X. Merck op zijn beurt kreeg de verplichting opgelegd de eerdere afwijzing met cijfers te on­derbouwen. Maar Merck keek voor­al naar de zinsneden waarin de rechter aangaf dat Merck als eige­naar uiteindelijk beslist wel of niet op een overnamebod in te gaan. In alle reacties van de zijde van Merck en de MSD- Organon-direc­tie werd dit deel uit de uitspraak sindsdien uitdrukkelijk voor het voetlicht gebracht.

Merck deed wat het moest doen, overlegde de cijfers, maar de uit­komst stond feitelijk vast. De wil was er gewoon niet (meer) en iede­re nieuwe poging om de Amerika­nen alsnog te overtuigen was daar­mee gedoemd te mislukken. Het personeel kan het zijn verte­genwoordigers niet kwalijk nemen dat die ze zich bij de ontstane si­tuatie neerleggen. Ze hebben ge­daan wat in hun vermogen lag. En ze hebben daarbij ook behoorlijk hun nek uitgestoken door te vol­harden in hun overnamekandi­daat. Ze moesten er immers 200 procent zeker van zijn met Aspen niet het paard van Troje binnen te halen. De recente overnames door Schering-Plough en later Merck gingen immers ook gepaard met mooie beloften. De realiteit was anders. Dat mocht niet opnieuw gebeuren. Dat realiseert Merck zich nu ook. Ziedaar de winst van de strijd. De kans dat Plan B, met zo'n 500 banen in een nieuw op te zetten ontwikkelcentrum, erdoor komt is groot. Het gaat zelfs van­daag al voor advies naar de onder­nemingsraad. Dat is heel snel. Er is Merck blijkbaar toch veel aan gele­gen in Oss een directie te hebben die op draagvlak van het personeel kan rekenen. Tegenover het slui­ten van de onderzoeksdivisie van 1000 man en de efficiencyslag in de productie van dik 1000 men­sen, staat immers nog altijd het voortbestaan van de fabrieken waar de werkzame grondstoffen worden gemaakt en de medicijn­productie (pillen, ampullen, vloei­stoffen etc). Samen, inclusief on­dersteunende banen, nog altijd goed voor 2500 banen. Dat is overi­gens dan ook meteen alles wat er ­afgezien van plan B - over is van de 14.000 banen wereldwijd bij de verkoop in 2007 aan Schering-Plough. Of Plan B qua alternatief vergelijkbaar is met verkoop aan Aspen valt te betwijfelen. Belang­rijkste verlies blijft hoe dan ook het verdwijnen van het onderzoek in Oss dat aan de basis staat van de weg naar een nieuw geneesmid­del. Tachtig jaar lang was dat dé drijfveer en hét bestaansrecht van het bedrijf. De vreugde van de ge­boorte van een nieuw medicijn zal Oss niet meer beleven.


bron:  Brabants Dagblad | Auteur: Anita de Haas
Dit bericht is 1636 maal bekeken


Interessante kennis

Merck & Co is de op n na grootste leverancier van medicijnen in wereld. Hun streven is om hun markt uit te breiden naar groeimarkten zoals China, India en Japan. Een uitdaging want de wereldbevolking neemt snel toe!