Het gevoel van Organon

Nieuws

25-06-2011  'Hét Organon-gevoel is bij iedereen verdwenen'

Vorig jaar sprak het Brabants Dagblad zes bewoners van de Hescheweg, allen werknemers van Organon, over hun gevoe­lens bij het door moederbedrijf Merck aangekondigde ontslag van 2175 medewerkers in Oss. Hoe is het hen vergaan en wat is hun toekomst?

Het was een turbulent jaar. Daar zijn de zes - soms al ex-Orga­non werknemers van de Hesche­weg in Oss het over eens. Ze heb­ben geleefd tussen hoop en vrees. Zeker nadat het Amerikaanse moe­derconcern Merck toestemde in de zoektocht naar een overnamekan­didaat voor Organon. "Het was echt een shock toen we half februari hoorden dat het toch niet doorging." Theo Uitdewilligen zat dicht bij het vuur. "Ik heb aan Partij X (ook hij heeft voor geheim­houding moeten tekenen en mag de naam van het Zuid-Afrikaanse Aspen niet noemen - HS) informa­tie moeten verstrekken over pro­ducten van Organon." Hij dacht met vele anderen dat het zeker zou gaan lukken. Na 30 juni gaan de zes ieder hun eigen weg. De toekomst van vier ligt buiten Organon. Een naam die volgens de zes niet meer past bij het bedrijf. "Niemand heeft het Or­ganon-gevoel meer. Het lijkt nu wel een buitenaards bedrijf met een andere manier van denken en werken", meldt Jan Joosten. Het duo dat blijft, zegt: "Noem ons maar geen Organon meer."

Voor Sabine Story (47) was het een vreemd gevoel. "Ik ben boventallig verklaard. Dat betekent dat je weg­moet." Bij Organon kwam dat nooit voor, zegt ze. "Zelfs luie men­sen mochten blijven." Achteraf be­seft ze dat die houding misschien wel verkeerd is geweest en heeft ge­leid tot de grote reorganisatie. Toch is Story er nu een beetje aan gewend geraakt. "Je ziet dat er meer mensen weg moeten. Ook mensen van in de vijftig die een dienstverband van tientallen jaren hadden." Half april werd voor Story duide­lijk dat er voor haar geen plaats zou zijn in de nieuwe organisatie. "En dan wil je niet meer vechten. Het is genoeg geweest." Via een collega, die bij het Rad­boudziekenhuis in Nijmegen aan de slag was gegaan, hoorde ze van nog meer vacatures daar. "Ze zoch­ten ook een secretaresse bij zijn af­deling, een baan voor 24 uur." Hoe­wel Story het liefst fulltime werkt, schreef ze. "Toen ik op gesprek mocht komen, voelde ik me direct thuis." Het klikte en bij het Radboud zijn nog wat extra uren gevonden. Van­af 1 augustus treint Story dagelijks naar Nijmegen.

Direct nadat vorig jaar bekend werd dat in Oss veel ontslagen zou­den vallen, begon de nu 45-jarige Jan Joosten met het maken van toe­komstplannen. "Ik ben gaan kijken of ik zelf een bedrijf kon oprichten, welke opleidingen ik nog moest volgen en hoe ik er financieel bij­stond." Dat de ondernemingsraad samen met de raad van commissa­rissen tot januari een uitstel van de reorganisatie wist te bewerkstelli­gen, had Joosten wel ingecalcu­leerd en ook nog de anderhalve maand die erbij kwam. Ook het besluit van moedermaat­schappij Merck om het Osse Orga­non niet te verkopen, bracht Joos­ten niet van zijn stuk. Wel de mede­deling die daarna kwam. "Ik mocht blijven. Er was plaats voor mij in Plan B, het nieuwe Development­center." Het lukte hem niet meer om de knop om te zetten. "Ik kan niet meer voor een bedrijf van het Ame­rikaanse Merck werken", was zijn conclusie. Inmiddels heeft Joosten een nieu­we baan gevonden. Bij het farma­ceutisch bedrijf Shire in Turnhout. Daar begint hij op 1 augustus.

Vanaf vrijdag 13 juni zit Jan de Bruijn (50) thuis. Het is voor hem een heel zware teleurstelling. "Ik had echt graag willen blijven." De Bruijn werkte op de productie-afde­ling POO, waar een reductie van dertig procent van de banen plaats­had. Hij werd door de managers ge­vraagd de nieuwe organisatie mee vorm te geven. Hij schreef zelfs mee aan de functieprofielen. Ver­volgens solliciteerde hij naar een baan die hij zelf had beschreven. Wat volgde, was voor De Bruijn een zware deceptie. Hij werd afge­wezen. "En de reden die werd gege­ven om mij af te wijzen, was ondui­delijk. Eigenlijk klopte alles; de baan was mij op het lijf geschre­ven." Half maart werd De Bruijn boventallig verklaard. De eerste weken liep hij erg gefrus­treerd rond. "De teleurstelling was groot. Voelde me afgedankt." Nu zit De Bruijn net als veel colle­ga's in het outplacement traject. Zijn gemoed is inmiddels tot rust gekomen. De Bruijn heeft geaccep­teerd dat zijn toekomst niet meer bij MSD in Oss ligt. "Ik ben werk­loos en zoek een baan."

"Ik ben een apart verhaal." De in­middels 50-jarige Theo Uitdewilli­gen weet nog niet precies waar hij aan toe is. Uitdewilligen zit in een speciale groep van vijftien mensen die processen van Organon op het terrein van Women's Health aan het integreren is met moedercon­cern Merck. "Dat loopt officieel tot juni 2012. Maar de ondernemings­raad heeft bedongen dat we uiter­lijk eind december duidelijkheid over onze positie krijgen." Uitde­willigen wil graag blijven. "On­danks dat het een rot en turbulent jaar is geweest." Toch was het een paar maanden ge­leden wel even slikken. Van de vijf­tien mensen op zijn afdeling kre­gen er dertien te horen dat er voor hen een nieuwe toekomst bij MSD was. "Een directe collega en ik vie­len daarbuiten. Maar voor ons was er de speciale regeling." Uitdewilligen gaat er vanuit dat hij na juni 2012 mag blijven bij MSD. "Alle signalen die ik krijg zijn posi­tief." Hij heeft veel respect en be­wondering voor de mensen van de ondernemingsraad en de raad van commissarissen. "Ja, er was een kleine groep die het wachten wel erg lang vond. Maar die mensen hadden meestal een eigen belang."

Als de enige van de zes van de He­scheweg heeft July Verhoosel (41) haar vaste baan behouden. Ook tot haar eigen verrassing mag ze blij­ven. "Ik behoor tot Plan B." Wat het werk precies gaat inhou­den, weet Verhoosel nog niet. Vol­gens de officiële berichten moet het Development Center medicij­nen voor de opkomende markten gaan ontwikkelen. "Binnenkort ko­men mensen uit Amerika over en dan zal wel duidelijk worden wat het precies inhoudt." Eigenlijk had ze er niet op gere­kend te mogen blijven. "We heb­ben op de afdeling veel scenario's horen passeren." Uiteindelijk mocht de meerderheid - op vier personen na - blijven. Verhoosel heeft zin in de nieuwe start, maar ook voor haar geldt: "Het is geen Organon meer." Toch is het bij haar thuis niet alle­maal hosanna. "Mijn partner Mark Broekhoven is wel ontslagen. Hij heeft nog intern gesolliciteerd. On­ze grootste vrees was samen thuis te komen zitten. Nu loopt Broekho­ven rond met een plan samen met een collega een bedrijf op het Life Sciences Park te beginnen.


bron:  Brabants Dagblad | Auteur: Henk Snijders
Dit bericht is 2370 maal bekeken


Interessante kennis

Merck & Co is de op n na grootste leverancier van medicijnen in wereld. Hun streven is om hun markt uit te breiden naar groeimarkten zoals China, India en Japan. Een uitdaging want de wereldbevolking neemt snel toe!