Het gevoel van Organon

Nieuws

01-07-2011  Bloemen bij standbeeld Saal van Zwanenberg en bier in de stad

"Vandaag lopen er toch zo­maar zeshonderd collega's minder binnen." Gisteren was voor hen de laatste dag bij MSD/Organon. Het is bepaald geen prettige dag ge­weest voor velen. De gevoelens op het terrein aan de Molenstraat zijn gemixt. Hier en daar wordt een traan geplengd, maar de meesten houden zich goed. Twee mannen die nog een toekomst - al dan niet tijdelijk - bij het bedrijf hebben, zeggen nog bewust langs het stand­beeld van Saal van Zwanenberg ge­lopen te zijn. "Hij wordt toch nog altijd gezien als de man van Orga­non." Er zijn zelfs bloemen gelegd, zegt één van de mannen. "Zonde dat het ten einde is." En dan gaan ook zij naar de stad. Daar hebben velen afgesproken om nog een pils­je te pakken. Op het terras van De Ontmoeting zit zo'n 2500 jaar Or­ganon-ervaring. "Ik werkte er al 41 jaar. Het was mijn tweede thuis. En dat is nu gewoon weggegooid", zegt Diny Kuijpers. Ze registreerde stoffen die in onderzoek waren ge­weest. "Mijn moeder en tantes hebben ook bij Organon gewerkt." Voor nog 35 collega's van haar af­deling is het over. "Vanmorgen ge­bak gegeten, veel gejankt en ge­meende knuffels uitgewisseld", omschrijft Yvette van Aanholt zo'n beetje de dag van de afdeling. Op de terrastafel een lijst met de namen, huis- en emailadressen.

Dan nog maar een rondje. Wijn, bier en toch een enkele fris. "Op de toekomst, ook voor hen die mo­gen blijven." Aan een andere tafel heft Margot de Vries haar glas. "Ik zie het als een kans, nooit gekre­gen want je ging niet weg bij Orga­non." Ze erkent dat ze zoiets een jaar geleden toen het nieuws be­kend werd, niet heeft gezegd. "Maar gaandeweg ga je nadenken. Dan besef je dat er geen weg terug is." De Vries laat 22 jaar ervaring achter.

Een paar honderd meter verderop, is het terras van de Groene Engel. Mogelijk met nog meer Organon­ervaring bij elkaar en ook voor de meesten hier geldt: de computer is leeggemaakt, kastjes zijn uitge­ruimd en de badge is ingeleverd. Dan komt het besef dat je niet meer binnen kunt, het is echt over. Zo ook voor Martin Jäger uit Duitsland. Hij heeft 4,5 jaar in Oss gewerkt, kwam via Intervet en maakte net de overgang naar Sche­ring-Plough mee. Het afscheid vindt hij jammer, maar Jäger heeft al weer een baan, ditmaal in Zwit­serland. "Vanuit Kleef verhuis ik nu naar het zuiden van Duits­land." Jan Wijtmans kijkt al uit naar de dag van vandaag. Hij mikt op een project op het nieuwe Life Sciences Park. "We hebben heel veel teleurstelling meegemaakt, maar daar zal morgen (vrijdag) geen sprake van zijn", is zijn over­tuiging.


bron:  Brabants Dagblad | Auteur: Henk Snijders
Dit bericht is 1861 maal bekeken


Interessante kennis

Merck & Co is de op n na grootste leverancier van medicijnen in wereld. Hun streven is om hun markt uit te breiden naar groeimarkten zoals China, India en Japan. Een uitdaging want de wereldbevolking neemt snel toe!